Αθήνα, 21-11-2017

Ελληνόπουλα – Πολιτισμός – Εθνικοί Επέτειοι

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΣΠΥΡΟΥ*

 

Με αφορμή την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου γίνονται διάφορες συζητήσεις και ανταλλάσσονται απόψεις σε εφημερίδες, τηλεοράση, ραδιόφωνο γύρω από τη σημαία και τους αγώνες του Έθνους. Μπροστά σ’ αυτό ο γονιός μπερδεύεται και παρασύρεται ακούγοντας απόψεις, σκέψεις και θέσεις που εκφράζονται από ανθρώπους αμόρφωτους, απαίδευτους που για κάποιο περίεργο λόγο έχουν αναχθεί σε τηλεειδικούς και ειδήμονες επί παντός επιστητού.

Ο κάθε γονιός ό,τι πολυτιμότερο έχει αποκτήσει στη ζωή του είναι το παιδί του και είναι πρέπον και επιβεβλημένο να μην επιτρέπει αυτό το πολυτιμότατο αγαθό  να το διαπλάθει ο οποιοσδήποτε τρίτος με οποιαδήποτε ιδιότητα κι αν κατέχει. Άλλωστε η πολιτεία την αποκλειστική ευθύνη της ανατροφής των παιδιών την έχει αναθέσει στους γονείς.

Έτσι λοιπόν ο γονέας ανάμεσα στα άλλα καθήκοντά του απέναντι στο παιδί εκτός από την αναζήτηση του καλού φαγητού ή του καλού ρούχου (που και αυτά σηκώνουν μεγάλη συζήτηση) έχει την υποχρέωση να ψάξει και να βρει και την κατάλληλη πνευματική τροφή που χρειάζεται το παιδί του. Όπως λοιπόν κάθε συνετός γονιός φροντίζει για παράδειγμα να μην πέσει το παιδί από το μπαλκόνι, ή να μην το «πατήσει» αυτοκίνητο, ή προσέχει έτσι ώστε να μην πνιγεί την ώρα που κολυμπάει στη θάλασσα, έτσι πρέπει και να φροντίσει και να προστατεύσει το παιδί από απόψεις και σκέψεις ανθρώπων άσχετων όπως π.χ απαίδευτων παρουσιαστών τηλεόρασης με σπουδές δια αλληλογραφίας τρίμηνης διάρκειας, ή ευειδείς απρόσωπες κούκλες – γλάστρες που δεν αξίζει όχι να δεις, αλλά ούτε να πιεις καφέ μαζί τους, ούτε να κάνεις απογευματινή μελέτη μαζί τους, ούτε να φας τους μισούς, ούτε να περιμένεις αν είναι αλήθεια ή ψέμα το κάθε παιχνίδι τηλεθέασης. Δεν είναι δυνατό ο γονέας να αφήνει το παιδί του έρμαιο στις ορέξεις και στ’ άλλοθι της τηλεόρασης όπου 50 – 100 άνθρωποι αντί να αναφέρονται ως αριθμοί, τεχνηέντως και παραπλανητικά αναφέρονται σαν ποσοστά 21%, 25%, 32%, και πράσινα άλογα. Δεν είναι στοιχείο και ένδειξη κύρους το 10, το 15, το 20, το 22% τηλεθέασης. Τα χαμηλά ή υψηλά ποσοστά δεν είναι η κολυμπήθρα του Σιλωάμ όπου μέσα σ’ αυτή καθαγιάζονται και παίρνουν άφεση αμαρτιών τα κάθε λογής «μαργαριτάρια» που εκστομίζονται πολλές φορές ελαφρά τη καρδία.

Ο γονέας οφείλει να αναρωτηθεί για τις απόψεις όλων αυτών από ποιες σπουδές προήλθαν. Τι πανεπιστήμια τελείωσαν; Δέχονται σύμφωνα με το ίδιο σκεπτικό να χειρουργηθούν από γιατρούς που δεν έχουν πτυχίο αλλά σπούδασαν στο πεζοδρόμιο; Αν ήταν να δεχόμαστε σε όλα τους αυτοδημιούργητους και του εμπειροτέχνες δεν θα είχαμε πτυχιούχους αρχιτέκτονες, μηχανικούς, μηχανολόγους, δικηγόρους, πλοιάρχους, μαθηματικούς κ.λ.π. Μ’ αυτή την έννοια δεν μπορεί ο γονέας να αφήνει το παιδί του να επηρεάζεται από απόψεις αμόρφωτων για θέματα όπως  το σύμβολο της σημαίας, η σημασία των παρελάσεων, οι εθνικοί ήρωες και οι ιεροί αγώνες του έθνους. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορούμε να είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες είναι το γεγονός δημιουργήσαμε ένα πολιτισμό και αξίες που επί 3.000 χρόνια περνά από γενιά σε γενιά από γονιό σε παιδί μέσω μιας ελληνικής γλώσσας όπου μεταφέρονταν βιώματα και απόψεις που αντέγραψαν όλα τ’ άλλα έθνη για τη σημασία της σημαίας, τη σημασία του πολιτισμού, την αξία  της ελευθερίας, και γιατί αξίζει να πολεμά κανείς γι’ αυτά. Ήταν πάντα ξεχωριστό προνόμιο για τον Έλληνα να είναι επικεφαλής πολιτισμού πριν δημιουργηθούν άλλοι και πριν δημιουργήσουν άλλοι, Μαραθώνες, Θερμοπύλες, Σαλαμίνες, 1821 και έπος του ’40. Αυτό είναι βίωμα του Έλληνα που πέρασε από γενιά σε γενιά μέχρι σήμερα. Αν το βίωμα αυτό δεν θα έχουν αύριο τα παιδιά μας υπεύθυνοι θα είναι οι γονείς και η Ελλάδα θα είναι σαν μια πολιτεία των Η.Π.Α, σαν το βρετανικό μουσείο που δείχνει ξένα αγάλματα αδιάφορα στους άλλους κατοίκους,  ασύνδετους σε βιώματα, με αποτέλεσμα όλα τα ελληνικά δημιουργήματα να στέκουν απορημένα στα διάφορα μουσεία του κόσμου. Τι έχει να πει η σφαγή της Χίου του Ντελακρουά στον επισκέπτη του μουσείου; Έχει το ίδιο βίωμα με τον κάτοικο της Χίου; Νοιώθουν το ίδιο οι Έλληνες επισκέπτες όταν βλέπουν την Αφροδίτη της Μήλου στο Λούβρο με τους άλλους που απλώς φωτογραφίζουν. Θέλουμε λοιπόν μια Ελλάδα με Έλληνες που βιώνουν  την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους ή ξένους κατοίκους μιας γης χωρίς βιώματα; Αν σταματήσουν οι Έλληνες να είναι συνδεδεμένοι με τον πολιτισμό τους θα είναι σαν τις πορτοκαλάδες με χρώμα πορτοκαλιού χωρίς φυσικό πορτοκάλι.  Θα έχουν απλώς ένα όνομα που δεν θα λέει τίποτε. Ποιος γονέας θα ήθελε το παιδί του να ζει μόνο για να τρώει  φορτωμένα με φυτοφάρμακα φαγητά και να φορά ρούχα γεμάτα φίρμες, να μένει σ’ ένα σπίτι που χρωστάει με δάνειο, να σπουδάζει μόνο για να πιάσει δουλειά και να εκπαιδεύεται  μόνο σε πληροφορίες; 

Η εφημερίδα μας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» συγχαίρει όλους αυτούς τους γονείς που μεταφέρουν τον ελληνικό πολιτισμό στα παιδιά τους, που αφιερώνουν χρόνο να μάθουν πρώτα οι ίδιοι για τον ελληνικό πολιτισμό μας, τον οποίο υπερασπίστηκαν σε πολέμους. Αξίζει να είσαι ελεύθερος, αξίζει να σκέφτεσαι ελεύθερα, αξίζει να ζεις σε χώρα ελευθερίας. Είναι πολλοί αυτοί που σκέφτονται έτσι, είναι οι περισσότεροι κι ας φαίνεται διαφορετικά.

Χρειάζεται  πρώτοι οι γονείς  να διαβάσουν την ιστορία μέσα από την μελέτη κατάλληλων βιβλίων έτσι ώστε να την μεταφέρουν βιωματικά στα παιδιά. Γιατί θα πρέπει και τα παιδιά να καταλάβουν ότι γι’ αυτή τη σημαία κάποτε κάποιοι πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους. Κάποιοι λαοί που δεν έχουν ιστορία δεν τους ενδιαφέρει το εθνικό σύμβολο και δεν ενδιαφέρονται να τιμήσουν την ιστορία, τον πολιτισμό, τον παρελθόν αλλά και την πίστη τους στο μέλλον τους διοργανώνοντας μια παρέλαση. Όμως για τους Έλληνες δεν είναι το ίδιο. Η Ελλάδα έχει μια ιστορία όπου κυριαρχεί το θάρρος και η τόλμη του Έλληνα. Μια ιστορία γεμάτη αγώνες, θυσίες για το ύψιστο αγαθό… την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

 
 

*Παιδαγωγός, ειδικός Γενικής Αγωγής, σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για γονείς»

 

Τελευταία Νέα

Παιδικό πάρτυ